بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

مطابق روايات متواتر كه از طريق شيعه و سنى ، نقل شده  كه آيه 55 سوره مائده در شاءن امير مؤ منان (عليه السلام ) نازل شده و دليل ولايت و رهبرى على (عليه السلام ) بعد از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم است و اين آيه هنگامى نازل شد كه على (عليه السلام ) در مسجد مشغول نماز بود آنگاه فقيرى به مسجد آمد و از حاضرين در مسجد تقاضاى كمك كرد، كسى چيزى به او نداد، حضرت على (عليه السلام ) در حال ركوع بود، با انگشت كوچك دست راستش اشاره كرد، سائل نزديك آمد و انگشتر را از دست على (عليه السلام ) بيرون آورد، به اين ترتيب آن حضرت در ركوع نماز، انگشترش را به عنوان زكات (صدقه مستحبى ) به فقير داد، و آيه

(( انما وليكم الله و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلوة و يؤ تون الزكوة و هم راكعون )) در ستايش امام على (عليه السلام ) نازل شد(2) در تاريخ آمده ، اين انگشتر يكى از مشركان بنام مروان بن طوق بوده ، امام على (عليه السلام ) هنگامى كه در جنگ ، بر او پيروز شد و او را به هلاكت رسانيد انگشتر او را به عنوان غنائم جنگى از دست او بيرون آورد، و به حضور رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آورد، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم دستور داد تا على (عليه السلام ) از ميان غنائم ، آن انگشتر را براى خود بردارد(3).

برو اى گداى مسكين در خانه على زن كه نگين پادشاهى دهد كه از كرم ، گدا را

منابع :

1- سوره مائده ، آيه 55.
2- غاية المرام ، تعداد 42 حديث از طريق اهل تسنن و 19 حديث از طريق شيعه وارد شده است ، در مورد اينكه آيه فوق در شاء، على (عليه السلام ) نازل شده است .
3- وقايع الايام ، ص 627